circlepoioieimaste-clear

 

katalogos-button

 

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ"

03 Pn Mai Ioun 17 exo 1ccc

Γίνετε συνδρομητής στο

διμηνιαίο περιοδικό ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ

το οποίο περιέχει: πλούσια

αρθρογραφία,παιδική στήλη,

ιστορίες, ποιήματα και ύμνους,εδάφια

και μελέτη της Αγίας Γραφής,

ενθάρρυνση για κάθε πιστό.

στείλτε τα στοιχεία σας στο

 [email protected]

youtube-logo-223

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΑΝ ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ 

N E O

anagennisiexo2

ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ: 

Το θέμα των θεμάτων

Το γεγονός των γεγονότων

Το θαύμα των θαυμάτων

για παραγγελίες πατήστε εδώ

Exo-Xero-Pistepsa-m

Exo-Koinonia-m

 

παραγγελίες εδώ

 

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ

eik-psari-sto-xwma

"Το Ψάρι στο Χώμα"

ένα μυθιστόρημα των

πρώτων Χριστιανών

 

Exo-Promessa-m

"Προμέσσα"

Μια ιστορία για τους τελευταίους

καιρούς πάνω στη γη.

ΚΑΤΑΛΛΗΛΑ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΗΛΙΚΙΕΣ

Μην τα χάσετε!

 

H ΚΡΙΣΗ ΠΟΥ ΒΙΩΝΟΥΜΕ

Exo-Krisi-m

Από πού ξεκίνησαν όλα;

Και πού οδηγούν;

Ένα φταίξιμο ζητεί παραλήπτη. 

Υπάρχει λύση;

παραγγελίες εδώ

BESTSELLERS

 

exo-thaumasia-zoi-agiasmou

exo-thaumasia-zoi-proseuxis

exo-oikogeneia

Exo-Kathe-Mera-m

 

ΟΙ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ ΜΑΣ

- Προσφέρουμε ΔΩΡΕΑΝ

την Καινή Διαθήκη στην

Δημοτική γλώσσα αν μας την

ζητήσετε με γράμμα σας

στη διεύθυνση των Πνευματικων

Εκδόσεων ή με email σας.


– Ζητήστε μας ΔΩΡΕΑΝ

δείγματα των εκδόσεών μας

και αναλυτικούς καταλόγους.


– Διαθέτουμε μεγάλη ποικιλία

από CD με ομιλίες πάνω σε

πνευματικά ζητήματα και εις

βάθος μελέτη του Λόγου του

Θεού. Αναζητήστε τους

online καταλόγους μας και

στείλτε μας παραγγελίες στην

διεύθυνση των Πνευματικών

Εκδόσεων ή με email σας.

output Ya23YS

 

 

Αφιερωμένο σε όσους περιμένουν εκείνη την Ημέρα για να ξαναδούν τον πατέρα ή την μητέρα τους, τον σύζυγο, τον αδερφό, τον φίλο, το παιδί τους.

 

giphy

 

7ος μήνας

 

Από καιρό θέλω να σου γράψω κάποια πράγματα, να σου τα πω, κι ας ξέρω πως πια δεν πρόκειται να τα διαβάσουν ποτέ τα μάτια σου. Το ’χω ανάγκη για μένα. Σίγουρα τώρα, όπου και να είσαι, είτε κοιμάσαι όπως λένε κάποιοι, περιμένοντας τη στιγμή που θα ακούσεις τη φωνή του Θεού για να σηκωθείς και να με συναντήσεις, είτε, όπως πιστεύω προσωπικά, ήδη απολαμβάνεις την Παρουσία Του κάπου έξω από τον ανθρώπινο χρόνο –και είμαι κι εγώ εκεί, ελπίζω- δεν έχεις ανάγκη από λόγια.

Έχω όμως ανάγκη εγώ, που έμεινα πίσω.

Και ίσως και κάποιοι άλλοι που ζουν παρόμοια με μένα, με τη μισή καρδιά τους να έχει φύγει μακριά, έξω από τη σφαίρα των περιορισμένων διαστάσεων της γήινης ζωής μας, και την άλλη μισή, ραγισμένη, μέσα στο στήθος τους, ίσως κι αυτοί να το έχουν ανάγκη.

Από τότε που λείπεις έχουν περάσει ήδη πάνω από εφτά μήνες. Και το ξέρω πως, αν ήσουν εδώ, πολύ θα ενδιαφερόσουν να μάθεις πώς τα καταφέρνω και ζω.

Ζώντας με την ελπίδα…

Από τότε που έφυγες, λοιπόν, δεν μπορώ να σταματήσω να διαβάζω αυτό:

Δεν θέλω, μάλιστα, να αγνοείτε, αδελφοί, για όσους έχουν κοιμηθεί, για να μη λυπάστε, όπως και οι υπόλοιποι, που δεν έχουν ελπίδα. Επειδή, αν πιστεύουμε ότι ο Ιησούς πέθανε και αναστήθηκε, έτσι και ο Θεός, αυτούς που κοιμήθηκαν με πίστη στον Ιησού, θα τους φέρει μαζί Του.

Επειδή, σας λέμε τούτο διαμέσου του λόγου τού Κυρίου, ότι εμείς που ζούμε, όσοι απομένουμε στην παρουσία τού Κυρίου, δεν θα προλάβουμε αυτούς που κοιμήθηκαν· δεδομένου ότι, ο ίδιος ο Κύριος θα κατέβει από τον ουρανό με πρόσταγμα, με φωνή αρχαγγέλου, και με σάλπιγγα Θεού, κι αυτοί που πέθαναν εν Χριστώ θα αναστηθούν πρώτα·

έπειτα, εμείς που ζούμε, όσοι απομένουμε, θα αρπαχτούμε μαζί τους, ταυτόχρονα, με σύννεφα σε συνάντηση του Κυρίου στον αέρα· και έτσι, θα είμαστε πάντοτε μαζί με τον Κύριο.

Λοιπόν, παρηγορείτε ο ένας τον άλλον μ’ αυτά τα λόγια.

Α΄ Θεσσαλονικείς 4: 13-18

Δεν είχα καταλάβει τη δύναμή του ποτέ πριν. Κάθομαι και το σκέφτομαι με τις ώρες, εκείνη τη στιγμή, εκείνο το θαύμα. Το φαντάζομαι, το ονειροπολώ.

Σε βλέπω μέσα στο μυαλό μου νέο, δυνατό, να μη σου λείπουν κιλά από την αρρώστια. Σε φαντάζομαι με καθαρά ρούχα, υπερφυσικά, σε φαντάζομαι να ξυπνάς με το σπαθί στο χέρι, αυτό το σπαθί που συνέχεια κρατούσες όσο ήσουν εδώ κάτω, αλλά δεν φαινόταν με το γυμνό μάτι.

Κι έπειτα, όταν σκύβω πάλι στη δουλειά μου, μπορώ πιο εύκολα να αναπνεύσω. Έχω πια ένα στόχο, πολύ καλύτερο από πριν. Όχι την ευτυχία μου, ούτε καν την επιτυχία. Να σε δω. Αυτό μόνο φτάνει για να σηκωθώ το πρωί από το κρεβάτι.

Κι όσο για τις δύσκολες ώρες, μην ανησυχείς για μένα, ξέρω πως πάντα Κάποιος ακούει:

Η ψυχή μου κολλήθηκε στο χώμα· ζωοποίησέ με σύμφωνα με τον λόγο Σου.

Φανέρωσα τους δρόμους μου, και με εισάκουσες· δίδαξέ με τα διατάγματά Σου.

Κάνε με να εννοώ τον δρόμο των εντολών Σου, και θα μελετώ στα θαυμάσιά Σου. Η ψυχή μου λιώνει από τη θλίψη· στερέωσέ με σύμφωνα με τον λόγο Σου.

Ψαλμός 119: 25-28

Και αυτά που περνάω, τα πέρασαν και άλλοι πριν από μένα. Και είχαν Εκείνον στο πλάι τους. Μην ανησυχείς για μένα, δεν φοβάμαι. Πάντα υπάρχει Κάποιος να με σηκώσει.

Πριν φύγεις

Πριν φύγεις δεν είχα καταλάβει πολλά πράγματα. Για σένα, για τον εαυτό μου, για τον Κύριο. Δεν είχα καταλάβει, ας πούμε, ποια είναι τα σημαντικά σ’ αυτή τη ζωή και ποια τα ασήμαντα.

Πριν φύγεις δεν ήξερα τι σημαίνει αγάπη.  heart of birds-2847

Πριν φύγεις νόμιζα πως την ήξερα, την χρησιμοποιούσα συνέχεια στο λεξιλόγιό μου, στα παράπονά μου, στην προσευχή μου. Κι όμως δεν είχα ιδέα τι είναι η αγάπη. Δεν ήξερα πως είναι κάτι που δεν τελειώνει με την επίγεια ζωή, αντίθετα μεγαλώνει κι άλλο, κι άλλο, κι εκεί που νόμιζες πως στέρεψε, πως δεν μπορεί, θα την νίκησαν τα ανθρώπινα λάθη, βρίσκει δρόμο και μεγαλώνει κι άλλο.

Δεν είχα καταλάβει πως η αγάπη, η πραγματική, η θεϊκή, εκείνη που έχει κάθετη κατεύθυνση γιατί προέρχεται από την καρδιά του Θεού και χύνεται στις καρδιές μας, δεν έχει αποτέλεσμα, παρά μόνο αν την δεχτείς. Μπορεί να μου το λες, να μου το δείχνεις πως με αγαπάς, αλλά δεν με ωφελεί σε τίποτα αν δεν την καταλάβω την αγάπη σου, αν δεν μπορέσω να την πιστέψω. Και για την αγάπη του Θεού ισχύει αυτό, και πόσο ακόμα δρόμο έχω να την πιστέψω και να την ζήσω…

Γιατί δεν έχει νόημα στα λόγια η αγάπη, αλλά στη ζωή. Και η ζωή η δική σου έμεινε πίσω σου και φωνάζει.

Πόσο αλήθεια είναι πως όλα τα άλλα θα τελειώσουν, αλλά η αγάπη ποτέ. (Α΄ Κορινθίους 13: 8) Δεν το είχα δει με τα μάτια μου αυτό πριν φύγεις. Τώρα όμως το ξέρω, τώρα το ζω. Γιατί η ζωή σου εδώ κάτω μπορεί να τελείωσε, αλλά η αγάπη μένει. Και, τελικά, και η ζωή σου συνεχίζεται. Απλώς κάπου αλλού. Πάνε μαζί αυτά τα δύο, νομίζω. Η ζωή και η αγάπη. Η ζωή Του και η αγάπη Του.

Πριν φύγεις δεν ήξερα τι... (Πατήστε περισσότερα για το υπόλοιπο άρθρο)

σημαίνει δύναμη.

Δεν το ήξερα πόση δύναμη έχω μέσα μου ή μάλλον, ας μιλήσουμε με ειλικρίνεια. Πόση λίγη δύναμη έχω. Πόση δύναμη δεν έχω. Και πόσο πολλή, πόσο απεριόριστη δύναμη έχει Εκείνος. Εκείνο το «αρκεί σε σένα η χάρη μου» (Β΄ Κορινθίους 12:9), δεν το είχα βιώσει, μέρα με τη μέρα. «…Επειδή, μέσα σε αδυναμία, η δύναμή Μου φανερώνεται τέλεια.» Πως πάντα είναι εκεί η δύναμη και η χάρη Του, αλλά αυτό που αλλάζει είναι η δική μου ανάγκη, η δική μου αδυναμία, το πόσο απομακρύνθηκε το δίχτυ κάτω από τα πόδια μου και το από πόσο ψηλά θα πρέπει να πηδήξω στο κενό. Αυτά δεν τα ήξερα πριν φύγεις.

Νόμιζα πως η χάρη Του είναι για να νικήσω την αμαρτία, τους πειρασμούς. Νόμιζα πως θα χρειαστώ την δύναμή Του όταν κάποιος με έβρισε στο δρόμο και μου πήρε τη σειρά. Ούτε που είχα φανταστεί πως μια μέρα αντί για οξυγόνο θα ανέπνεα θλίψη. Και πως θα ήταν η δύναμή Του αρκετή για να νικηθεί και εκείνη η θλίψη. Για να μαλακώσει, να παρηγορηθεί.

Δεν το καταλαβαίνει αυτό όποιος δεν έχει κοιτάξει στα μάτια τον θάνατο. Δεν πειράζει όμως. Όλοι εκεί θα φτάσουμε κάποια μέρα. Απλώς εγώ έφτασα κάπως νωρίτερα. Και χαίρομαι που το ξέρω από τώρα. Πως Εκείνος είναι και οξυγόνο αν Τον χρειαστώ. Και, ξέρεις, τώρα που έφυγες, Τον χρειάζομαι. Όλο και πιο συχνά.

Μόνο καλό είναι αυτό, κατά τη γνώμη μου.

Δεν ήξερα πόσο Τον χρειαζόμουν πριν φύγεις.

Πριν φύγεις δεν ήξερα τι σημαίνει «περιμένω».

«Ανάθες, έλπιζε, πρόσμενε. Αναπαύου, ευφραίνου.» (Ψαλμός 37: 3-7). Από τα αγαπημένα σου. Ακόμα ακούω τη φωνή σου να το σιγομουρμουρίζει δίπλα στο αυτί μου σε εκείνη τη δύσκολη στιγμή –ξέρεις εσύ ποια. Και όντως με βοήθησε τότε. Ξέρω πως βοήθησε κι εσένα, ξέρω πως έμαθες πολλά από αυτές τις πέντε λεξούλες για το πώς να ζεις, πώς να Τον εμπιστεύεσαι, πώς να Τον περιμένεις.

Και τώρα είμαι εγώ που περιμένω.

Όχι όμως όπως τότε που ήσουν κι εσύ εδώ. Πριν φύγεις δεν περίμενα τίποτα στ’ αλήθεια. Και ντρέπομαι που το λέω, αλλά δεν με πείραζε η σκέψη πως θα ζήσω πολλά χρόνια ακόμα σ’ αυτό τον κόσμο μέχρι να με πάρει ο Κύριος κοντά Του. Είχα ακόμα πράγματα να κάνω, να πετύχω, να προλάβω. Τώρα με πειράζει.

Τώρα μοιάζουν όλοι εκείνοι οι στόχοι ανόητοι, που είχα βάλει παλιά, σε σχέση με τη χαρά να δω το Πρόσωπό Του. Φταίει λες που είδα εσένα να φεύγεις; Φταίει που ξέρω πως μαζί μ’ Εκείνον θα δω και σένα; Σίγουρα. Όμως είναι και κάτι ακόμα.

Μου λείπεις. Από την αρχή μου έλειπες, και όσο περνούν οι μέρες, ακόμα πιο πολύ. Και σκέφτομαι, μου έλειψε ποτέ έτσι ο Κύριός μου;

Το ξέρω πως είναι κάθε μέρα μαζί μου κι αλλιώς δεν θα άντεχα να ζήσω. Όμως μου έλειψε τόσο, που να σκέφτομαι «γρήγορα να ’ρθεις, έλα»; Κι όχι μόνο στις δυσκολίες. Μια μέρα όμορφη, καθώς ο ήλιος γεμίζει τον ουρανό χρώματα, κι όλα πηγαίνουν καλά, να γεμίζω νοσταλγία, γιατί δεν είναι Εκείνος εδώ να το ζήσουμε μαζί.

Αυτό θέλω.

Ξέρω πως θα σε δω σύντομα. Δεν με πειράζει να περιμένω λίγο ακόμα, αν αυτό χρειάζεται για να με ολοκληρώσει, να με τελειώσει ο Κύριος, όπως έκανε με σένα.

Δεν θέλω όμως να σταματήσεις να μου λείπεις. Δεν θέλω να σταματήσει να μου λείπει Εκείνος. Δεν θέλω να μην χρειάζομαι την ανάσα Του στο αυτί μου για να ζήσω. Αν είναι η θλίψη που τα έφερε όλα αυτά στη ζωή μου, τότε δεν μετανιώνω που ήρθε.

Το είχα ανάγκη να Τον ψάχνω σαν εκείνους που περιμένουν την αυγή (Ψαλμός 130:6). Το είχα ανάγκη να σβήσουν όλα, κι όμως ακόμα να μπορώ να ζω, γιατί μου αρκεί η χάρη Του. Το είχα ανάγκη να δω την αγάπη Του πέρα από τον πόνο, πέρα από τον χρόνο.

Πριν φύγεις ήταν μόνο ο πρόλογος. Η ιστορία μας θ’ αρχίσει εκεί πάνω.

Αυτά που ζήσαμε, εσύ κι εγώ, πέρασαν γρήγορα κι αργά μαζί, όπως τα όνειρα. Το όνειρο πέρασε, όπως είπε ένας συγγραφέας. Καιρός να ξημερώσει.

 

 

Δημιοσιευμένο στο περιοδικό ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ τεύχος 162, Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2014 

©Πνευματικές Εκδόσεις Λόγια Ζωής