circlepoioieimaste-clear

 

katalogos-button

 

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ"

03 Pn Mai Ioun 17 exo 1ccc

Γίνετε συνδρομητής στο

διμηνιαίο περιοδικό ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ

το οποίο περιέχει: πλούσια

αρθρογραφία,παιδική στήλη,

ιστορίες, ποιήματα και ύμνους,εδάφια

και μελέτη της Αγίας Γραφής,

ενθάρρυνση για κάθε πιστό.

στείλτε τα στοιχεία σας στο

 [email protected]

youtube-logo-223

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΑΝ ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ 

N E O

anagennisiexo2

ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ: 

Το θέμα των θεμάτων

Το γεγονός των γεγονότων

Το θαύμα των θαυμάτων

για παραγγελίες πατήστε εδώ

Exo-Xero-Pistepsa-m

Exo-Koinonia-m

 

παραγγελίες εδώ

 

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ

eik-psari-sto-xwma

"Το Ψάρι στο Χώμα"

ένα μυθιστόρημα των

πρώτων Χριστιανών

 

Exo-Promessa-m

"Προμέσσα"

Μια ιστορία για τους τελευταίους

καιρούς πάνω στη γη.

ΚΑΤΑΛΛΗΛΑ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΗΛΙΚΙΕΣ

Μην τα χάσετε!

 

H ΚΡΙΣΗ ΠΟΥ ΒΙΩΝΟΥΜΕ

Exo-Krisi-m

Από πού ξεκίνησαν όλα;

Και πού οδηγούν;

Ένα φταίξιμο ζητεί παραλήπτη. 

Υπάρχει λύση;

παραγγελίες εδώ

BESTSELLERS

 

exo-thaumasia-zoi-agiasmou

exo-thaumasia-zoi-proseuxis

exo-oikogeneia

Exo-Kathe-Mera-m

 

ΟΙ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ ΜΑΣ

- Προσφέρουμε ΔΩΡΕΑΝ

την Καινή Διαθήκη στην

Δημοτική γλώσσα αν μας την

ζητήσετε με γράμμα σας

στη διεύθυνση των Πνευματικων

Εκδόσεων ή με email σας.


– Ζητήστε μας ΔΩΡΕΑΝ

δείγματα των εκδόσεών μας

και αναλυτικούς καταλόγους.


– Διαθέτουμε μεγάλη ποικιλία

από CD με ομιλίες πάνω σε

πνευματικά ζητήματα και εις

βάθος μελέτη του Λόγου του

Θεού. Αναζητήστε τους

online καταλόγους μας και

στείλτε μας παραγγελίες στην

διεύθυνση των Πνευματικών

Εκδόσεων ή με email σας.

output Ya23YS

 

ΣΧΟΛΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Τι είναι η ευλογία του Θεού

Έχει γίνει πια ανέκδοτο. Που στεκόμασταν στις ουρές στα ΑΤΜ για πενήντα ευρώ κάτω από lefta-ceriaτον ήλιο, που περιμέναμε ώρα με την ώρα πότε θα αλλάξουν τα πράγματα, μόνο για να ανακαλύπτουμε κάθε μέρα ξανά πως μόνο προς το χειρότερο θα πάνε. Ώσπου σταματήσαμε να περιμένουμε και αποφασίσαμε –ίσως, κάποιοι- να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε με την κατάσταση που υπάρχει. Σίγουρα θα τα καταφέρουμε. Τουλάχιστον οι περισσότεροι. Κάποιες παράπλευρες απώλειες πάντα υπάρχουν, αλλά αυτούς ποιος τους υπολογίζει… Οι υπόλοιποι θα βρουν έναν τρόπο να συνεχίσουν να παλεύουν και να ζουν, με λίγη γκρίνια, με λίγο χιούμορ, με λίγο σφίξιμο στις γροθιές.

 

Αυτό είναι το «ένστικτο της επιβίωσης», που είναι βαθιά γραμμένο μέσα στη φύση του ανθρώπου. Βέβαια, άλλο επιβίωση κι άλλο ζωή. Άλλο να κρατιέσαι με το ζόρι να μη βυθιστείς κι άλλο να πλέεις με τα πανιά σου ανοιχτά. Άλλο «τα καταφέρνουμε» κι άλλο «είμαστε ευλογημένοι».

Ο Θεός υπόσχεται στο παιδί Του πολλές φορές μέσα στον Λόγο Του πως θα το γεμίσει με την ευλογία Του, τις ευλογίες Του, πως θα το πλουτίσει και πως θα το γεμίσει δόξα και ομορφιά. Όμως τι γίνεται μ’ αυτή την υπόσχεση όταν όλα γύρω σκοτεινιάζουν; Το παιδί του Θεού εξαιρείται; Η εμπειρία μας είναι πως όχι. Τι συμβαίνει, λοιπόν; Αθετεί ο Κύριος την υπόσχεσή Του όταν μας απολύουν ξαφνικά από τη δουλειά μας, όταν μαζί με τους άλλους ξεχνάνε να μας πληρώσουν, όταν βγαίνουμε από το σπίτι μας να πάμε στο σούπερ μάρκετ και λέμε, «άσε μια μέρα να περάσει ακόμα, έχει μείνει λίγο γάλα στο ψυγείο, για μισό ποτήρι»;

Μήπως πρέπει να αρπάξουμε μόνοι μας την ευλογία Του, να τρέξουμε, να κυνηγήσουμε κι εμείς λίγο τα πράγματα ή, τουλάχιστον, να μη μείνουμε πίσω; Όταν όλοι δουλεύουν τα μαγαζιά τους τις Κυριακές, όταν όλοι κάνουν και λίγο τα στραβά μάτια στην εφορία… μήπως αυτός είναι ο δρόμος να ζήσουμε επιτέλους την υποσχεμένη, την ευλογημένη ζωή που δεν της λείπει τίποτα; Ή θα καθόμαστε να μας εκμεταλλεύονται, να μπαίνουμε εμείς μέσα για να πλουτίσουν άλλοι, ανήθικοι άνθρωποι, κι εμείς να πληρώνουμε φόρους αιωνίως, από χρήματα που δεν υπάρχουν; Είναι αυτό δίκαιο; Είναι τρόπος αυτός να ζήσει το παιδί του Θεού, που βρίσκεται υπό την προστασία και την οδηγία Του;

Δύσκολα ερωτήματα, αναπάντητα πολλές φορές, μπερδεμένα. Η απάντηση βρίσκεται αλλού.

Όλες αυτές οι ερωτήσεις και οι προβληματισμοί έχουν ένα κοινό σημείο: δεν ξεκινάνε σωστά. Ίσως πρέπει να ξεκινήσουμε από την πολύ αρχή. Να προσδιορίσουμε ποια είναι η ευλογία του Θεού. Τι σημαίνει, για ποιους είναι, και πότε την δίνει ο Θεός.

  1. Το ευαγγέλιο της ευημερίας

«Και αν υπακούς με επιμέλεια στη φωνή τού Κυρίου τού Θεού σου, για να προσέχεις να κάνεις όλες τις εντολές του, που σήμερα εγώ σε προστάζω, ο Κύριος ο Θεός σου θα σε υψώσει επάνω από όλα τα έθνη τής γης· Και θα ’ρθουν επάνω σου όλες αυτές οι ευλογίες, και θα σε βρουν, αν υπακούσεις στη φωνή τού Κυρίου τού Θεού σου.»

Δευτερονόμιο 28 : 1,2

Κηρύχτηκε πάρα πολύ το «ευαγγέλιο της ευημερίας» και το πίστεψαν πολλοί, ίσως επειδή ταίριαζε στις ανάγκες τους. Στην ουσία είναι η πεποίθηση πως όποιος πάει στον Χριστό και γίνει παιδί του Θεού, όχι απαραίτητα και πολύ φανατικά, αλλά έστω να τηρεί κάποιους βασικούς κανόνες και να κάνει κάποιες αγαθοεργίες, τότε ο Θεός θα τον αμείψει με αγαθά υλικά, με καιρούς καλοπέρασης, ακόμα και με δόξα και τιμές.

Αυτό βέβαια απέχει μακράν από την αλήθεια του Λόγου του Θεού, αλλά πολύ εύκολα κάποιος, διαβάζοντας τα παραπάνω εδάφια, αν δεν τα διαβάσει με προσοχή, μπορεί να μπερδευτεί.

Πρώτα έρχεται το «εάν».

Εάν υπακούς… επιμελώς… προσέχεις… κάνεις.

Όλα αυτά. Και επιμελώς και προσέχεις και υπακούς. Εδώ θα έπρεπε να έχουμε σταματήσει για τις πρώτες λίγες δεκαετίες της πίστεώς μας. Να το αγαπήσουμε, να το ζητήσουμε, να το αποκτήσουμε. Το να ακούμε και να υπακούμε την Φωνή του Θεού μέσα στην καρδιά μας. Και ύστερα, δειλά-δειλά να προχωρήσουμε παρακάτω, στην υπόσχεση.

tumblr fullaΌχι ότι μας οφείλει τίποτα ο Θεός, γιατί εμείς Τον προδώσαμε και Τον διώξαμε, παρόλο που μας αγαπούσε. Αλλά τέτοιος είναι. Θέλει μόνο να Τον αγαπούν. Και σε κείνους που Τον αγαπούν φέρεται με έλεος. Δεν πρόκειται περί ανταμοιβής, να το προσέξουμε αυτό. Όχι. Είναι έλεος. Δηλαδή δώρο, καλοσύνη σε κάποιον που δεν το αξίζει.

Και αρχίζει μετά ο κατάλογος του «ευλογημένος». Τα παιδιά σου, το σπίτι σου, τα υπάρχοντά σου, τα λεφτά σου. Η είσοδος, η έξοδος, τα πάντα. «Θα είσαι κεφαλή και όχι ουρά.» (Δευτερονόμιο 28:13) Αυτή κι αν είναι υπόσχεση!

Τώρα δεν μένει παρά να την ερμηνεύσουμε, και να την ερμηνεύσουμε σωστά. Ευλογημένα λέει πως θα είναι τα λεφτά σου. Όχι πολλά. Τα παιδιά σου, όχι υγιή, ούτε παντρεμένα με καλά παιδιά, ούτε καν ευτυχισμένα. Ευλογημένα. Είναι κάτι πολύ παραπάνω από ευτυχία, από ευημερία, ακόμα κι από πλούτο. Αλλά τι είναι;

  1. Έτσι φέρεται ο Θεός στους δικούς Του

Υπάρχουν δεκάδες παραδείγματα και περιπτώσεις ανθρώπων του Θεού μέσα στην Αγία Γραφή, που μας δείχνουν ξεκάθαρα πώς φέρεται ο Θεός, πώς ευλογεί δηλαδή, τους ανθρώπους που Του αρέσει η ζωή τους. Και είναι άνθρωποι, που ξεκάθαρα το δηλώνει ο Κύριος πως Τον ευαρέστησαν, άρα δεν υπάρχει αμφιβολία εκεί.

  • Δαβίδ (Α’ Σαμουήλ 13:14) Ο Θεός είπε για τον Δαβίδ πως «βρήκε άνθρωπο σύμφωνα με την καρδιά Του». Έστειλε τον προφήτη Του να τον χρίσει βασιλιά όταν ήταν ακόμα βοσκός, και τον προίκισε με ταλέντα, ομορφιά, ικανότητες και μια από τις πιο ισχυρές προσωπικότητες. Αυτό το αγόρι, λοιπόν, ο προσωπικά επιλεγμένος του Θεού, ο χρισμένος, ο νικητής των γιγάντων, πέρασε τα επόμενα χρόνια να κρύβεται σε σπηλιές, κυνηγημένος για τη ζωή του. Ύστερα από πάρα πολλά χρόνια, ο μεγαλύτερος εχθρός του, ο Σαούλ, αφού είχε κάνει τη ζωή του μαρτύριο, σχεδόν αφόρητη, πέθανε, αλλά ακόμα ο Δαβίδ δεν έγινε βασιλιάς. Έπρεπε να υπομείνει κι άλλους πολέμους, και εξορία, και αδικίες, μέχρι να εκπληρωθεί η υπόσχεση του Θεού στη ζωή του. Μα όλα αυτά τα χρόνια, η ταλαιπωρημένη αυτή ζωή που έζησε, της αδικίας, του περιθωρίου και του κινδύνου, έβγαλαν ένα απόσταγμα γλυκύτερο από το μέλι, που το διαβάζουμε στους Ψαλμούς. Το απόσταγμα μιας καρδιάς αφιερωμένης στον Κύριο, που τίποτα δεν μπορούσε να την κουνήσει από τη θέση της, γιατί ήταν επάνω σε «ισχυρό βράχο, σπίτι καταφυγής.» (Ψαλμός 31) Ο ευλογημένος του Κυρίου. Και πριν γίνει βασιλιάς ευλογημένος, και μετά. Και όταν τον κυνηγούσε ο ίδιος του ο γιος να τον σκοτώσει, εκεί κοντά στο τέλος της ζωής του, και πάλι ευλογημένος. Και πάλι πρίγκιπας. Και πάλι «σύμφωνα με την καρδιά του Θεού.»
  • Δανιήλ (Δανιήλ 9:23) Ο «άνδρας ο πολύ αγαπητός» του Θεού, που τον έφερε αιχμάλωτο σε μια ξένη γη και τον έριξε στα λιοντάρια να τον φάνε. Αν έτσι φέρθηκε ο Θεός στον πολύ αγαπητό Του, τότε τι να πουν οι υπόλοιποι; Μα τον εξύψωσε στα μάτια του βασιλιά και τον έσωσε με θαύμα μεγάλο. Όμως κι εκείνος το είχε πει, πως θα ανοίξει όπως πριν τα παράθυρά του για να προσευχηθεί, κι ας γίνει ό,τι θέλει. Θα ήταν δηλαδή ευλογημένος ακόμα κι αν τον έτρωγαν τα λιοντάρια; Ναι, θα ήταν. Γιατί δεν εξαρτιόταν από την ποιότητα της ζωής του το πόσο λάτρευε τον Θεό. Γι’ αυτό ήταν «ανήρ σφόδρα αγαπητός».
  • Ιωάννης ο Βαπτιστής (Λουκάς 7:20,28). Εδώ και οι μεγαλύτεροι μελετητές μένουν με το στόμα ανοιχτό. Εκείνον που έστειλε ο Θεός για να ετοιμάσει τον δρόμο του Μεσσία, να τον αποκεφαλίζουν λίγο καιρό ύστερα από την αρχή της διακονίας του Ιησού Χριστού. Γιατί; Μα πώς είναι δυνατόν; Μέχρι και ο ίδιος ο Ιωάννης απόρησε: «Εσύ είσαι ή άλλον περιμένουμε;» έστειλε να ρωτήσουν. Γιατί, αν είσαι Εσύ ο Ιησούς Χριστός, ο Σωτήρας, τότε... (Πατήστε "Περισσότερα" για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο) γιατί δεν με σώζεις; Γιατί αφήνεις να περάσει το καπρίτσιο μιας ανόητης χορεύτριας; Πού είναι το θαύμα; Και το θαύμα δεν ήρθε, για εκείνον που «δεν γεννήθηκε μεγαλύτερος από γυναίκα πάνω στη γη», και πήρε η χορεύτρια το κεφάλι του σε ένα δίσκο και γελούσε. Είναι κι αυτό ευλογία; Είναι κι αυτό ευλογία. Έτσι φέρεται ο Θεός στους δικούς Του.
  • Μαριάμ (Λουκάς 2:35) Το είπε ο άγγελος στην μητέρα του Χριστού, πριν ακόμα ξεκινήσουν όλα, πως θα διαπεράσει ξίφος την καρδιά της. Εκείνη, η «πιο ευλογημένη ανάμεσα σε όλες τις γυναίκες», που έφερε μέσα στην κοιλιά της τον καρπό που θα έσωζε την οικουμένη από τα δεσμά της αμαρτίας, έχασε πρακτικά το παιδί της από δώδεκα χρονών, όταν ο Κύριος πήγε στο ιερό και συζητούσε για ώρες τα «πράγματα του Πατέρα Του». Από την αρχή δεν της ανήκε. Και έτρεχε κι αυτή για να μην τη σκοτώσουν, και γέννησε δίπλα στα ζώα, και Τον είδε να πεθαίνει ατιμωτικά στο σταυρό. Και ποιος ξέρει, ύστερα από την αναχώρηση του Κυρίου για τον ουρανό, πόσο θα την κυνήγησαν και εκείνη και τους υπόλοιπους, τους πρώτους χριστιανούς, για την πίστη τους; Αυτή ήταν η ζωή της γυναίκας που «θα την μακαρίζουν όλες οι γενιές». Αυτή.
  • Οι πριονισμένοι (Εβραίους 11:37) Στο «ηρώο» της πίστεως, εκείνη τη λίστα στο 11ο κεφάλαιο της προς Εβραίους επιστολής, που μας ταπεινώνει όταν τη διαβάζουμε… Εκεί μαζί με τα θαύματα και τις υποσχέσεις του Θεού στα παιδιά Του, για το πώς ευλόγησε τον Αβραάμ και πώς δόξασε τον Μωυσή, έχει και τους πριονισμένους. Και τους βασανισμένους, και εκείνους που δεν πρόλαβαν να δουν με τα μάτια τους τη δόξα, για να αξιωθούν για ακόμα μεγαλύτερα και καλύτερα την ημέρα της ανάστασης. Ναι, αλλά εδώ κάτω; Εδώ κάτω ήταν ένας Άβελ που τον σκότωσαν πριν προλάβει να ζήσει και ένας Στέφανος που πέθανε με φρικτούς πόνους και το πλήθος γύρω του να φωνάζει μανιασμένο για το θάνατό του. Και δίπλα σ’ όλους αυτούς, ο πρωτότοκος αδερφός μας, ο Ιησούς Χριστός, ο Γιος του Θεού «στον οποίο ευαρεστήθηκε», να πεθαίνει μαρτυρικά σ’ ένα σταυρό, μόλις τρία χρόνια μέσα στη διακονία Του. Και πόσοι ακόμα, πεσμένοι από δηλητηριασμένα δόρατα Ινδιάνων, και ξοδεμένοι σαν κεράκι για τον Κύριο, και δαρμένοι, και καμένοι, και παραμερισμένοι σε μια φυλακή. Αυτοί είναι. Οι ευλογημένοι. 
  1. Ο Ορισμός

«…τα μάτια τού Κυρίου περιτρέχουν διαμέσου ολόκληρης της γης, για να φανεί δυνατός σε όσους έχουν την καρδιά τους τέλεια προς αυτόν.»

Β’  Χρονικών 16:9

Αρχίζει και γίνεται ξεκάθαρο πως δεν είναι η ευλογία του Θεού η καλοπέραση. Δεν είναι ούτε η δόξα, ούτε η ασφάλεια, ούτε μια ήρεμη, καλή ζωή. Για κάποιους είναι, αλλά για κάποιους δεν είναι. Κάνει διακρίσεις ο Θεός; Όχι. Αλλά έχει σχέδια. Έχει θέλημα, έχει βουλή.

Έχει συγκεκριμένη οικονομία για κάθε συγκεκριμένη ανθρώπινη ζωή.

Την ευλογία Του τη δίνει Εκείνος, την ακουμπάει σε αυτούς που Τον ευαρεστούν. Γιατί αυτός είναι τελικά ο «ορισμός» της ευλογίας του Θεού, η καρδιά, η ουσία του τι σημαίνει «ευλογημένος»: είναι εκείνος που βρίσκεται μέσα στο θέλημα του Θεού.

Μπορεί το θέλημα του Θεού να είναι να σε κάνει πιο πλούσιο από τον Σολομώντα, αλλά αν είναι όντως το θέλημα του Θεού αυτό για σένα, δεν θα γίνει ούτε με τρόπους που θα πηγαίνουν ενάντια στις ρητές Του εντολές, ούτε θα σε κάνει έναν άνθρωπο φιλάργυρο και αλαζόνα. Μπορεί το θέλημα του Θεού να είναι να περιμένεις στο ΑΤΜ να πάρεις δέκα ευρώ κι όχι εξήντα, γιατί τόσα έχει μόνο μέσα ο λογαριασμός σου. Ή να μην περιμένεις καθόλου στο ΑΤΜ. Ή να περιμένεις στο ταμείο ανεργίας. Ή να κοιτάζεις τις παραλίες από το παράθυρο ενός νοσοκομείου.

Αλλά αν είναι το θέλημα του Θεού αυτό για σένα, τότε θα είσαι πραγματικά πλήρης μέσα σ’ αυτό. Θα Τον δοξάζεις και θα Τον ευγνωμονείς, γιατί έτσι φέρεται σ’ αυτούς που πραγματικά εγκρίνει. Και τι μεγαλύτερο μπορεί να ονειρευτεί και να ζητήσει ένα παιδί από τον Πατέρα του;

Το θέλημά Του ο Θεός το χαρίζει σε καρδιές κατάλληλες, ταπεινές και γνήσιες, που βλέπει Εκείνος πως το θέλουν στ’ αλήθεια, και δεν Του το ζητούν μόνο με τα χείλη τους. Γι’ αυτό είναι ευλογία το θέλημά Του στη ζωή μας. Γιατί δεν το έχουν όλοι. Δεν το δίνει σε όλους. Δεν το εμπιστεύεται επιπόλαια. Όσο για τα «γιατί», αυτά σιγά-σιγά σβήνουν και χάνονται. Δεν απαντιόνται πάντα. Ο Ιωάννης δεν  πήρε άλλη απάντηση από το «μακάριος όποιος δεν σκανδαλιστεί σε Μένα.» Παύουν να υπάρχουν τα «γιατί». Είτε Τον πιστεύουμε είτε όχι. Είτε τα παίρνουμε όλα από τα χέρια Του είτε όχι. Μακάρι να Τον εμπιστευτούμε, και να μη σκανδαλιστούμε, που παχαίνουν δίπλα μας οι ασεβείς, κι εμείς όλη τη μέρα θανατωνόμαστε.

Αν μας εμπιστεύεται ο Κύριος να θανατωνόμαστε για χάρη του ονόματός Του… Δεν είναι και μικρή τιμή.

Και η ειρήνη της ψυχής… και η ελπίδα και η χαρά του Ουρανού, της παρουσίας του Κυρίου δίπλα μας, της σχέσης μας μαζί Του, που αυξάνει κάθε μέρα σαν ένα ζωντανό πράγμα που το γευόμαστε και γεμίζουμε, και μεθάμε με Εκείνον… μικρά τα θεωρούμε; Μικρότερα πάντως από το τι θα πει ο ένας και ο άλλος στην τηλεόραση για το τι θα ισχύσει από Δευτέρα. Και η αιτία είναι μία: Δεν Τον έχουμε αγαπήσει ακόμα. Δεν είναι τα πάντα μας. Δεν είναι Αυτός όλα, κι όλα τα άλλα τίποτα.

Έχει τα μάτια Του στραμμένα πάνω μας, στα παιδιά Του, στα βασιλόπουλα, τα προορισμένα για δόξα που δεν λέγεται με λόγια. Του μιλάμε και μας ακούει. Αν δεν είναι αυτό ο ορισμός της ευλογίας, τότε τι είναι;

Θα πονέσουμε, θα στερηθούμε, θα αναρωτηθούμε. Ίσως ακόμα και για λίγο να χαθούμε. Όμως αν τα πόδια μας είναι σταθερά στο «βράχο που είναι πιο ψηλός από εμάς», δεν θα μετακινηθούμε από τη θέση μας, μέσα στο θέλημα και την ευλογία του Θεού.

Το σχέδιο του Θεού για τη χώρα μας είναι αυτό για τώρα.

Σίγουρα δεν θα αποκάμουμε προσευχόμενοι να μας ελεήσει, να μας αλλάξει, να μας σώσει μεμονωμένα, αλλά και σαν λαό. Όμως το πώς θα ζήσουμε μέσα σε αυτή την οικονομία του Θεού για την πατρίδα μας, πώς θα είναι η καρδιά μας μπροστά Του και η σχέση μας μαζί Του, αυτό τελικά καθορίζει το αν είμαστε ευλογημένοι Του.

  1. Κάτι που να μένει

«Και ο κόσμος παρέρχεται και η επιθυμία του· εκείνος, όμως, που πράττει το θέλημα του Θεού, μένει στον αιώνα.»

Α’  Ιωάννου 2:17

Γι’ αυτό είναι η μόνη, πραγματική ευλογία το θέλημα του Θεού να γίνει η ζωή μας. Γιατί είναι το μόνο που μένει τελικά.

Ελπίζαμε πως ίσως θα έχουμε διαφορετική μεταχείριση στον κόσμο αυτό, μια που είμαστε παιδιά του Θεού. Ελπίζαμε πως θα μας ανοίγει δρόμο και πόρτες, πως θα μας προσέχει να μην πιεστούμε και στεναχωρηθούμε. Και το κάνει. Όμως πόσο αντίθετα τα βρήκαμε τα πράγματα!

Και εχθρό έχουμε, και ο κόσμος μας μισεί, και πρέπει να υπάρχουν αυτά, αν είμαστε γνήσια παιδιά δικά Του. Ποιος, έχων σώας τας φρένας, θα επέλεγε να ζήσει έτσι τη ζωή του;

Ένας έξυπνος άνθρωπος.

Με όλα αυτά που γίνονται τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, αλλά και παγκόσμια στην οικονομία, ένας έξυπνος άνθρωπος –έξυπνος και γενναίος- θα έχει καταλάβει ένα πράγμα. Ειδικά τις μέρες που μας πέρασαν. Κάποιοι λέει είχαν πάρει κάποτε τα χρήματά τους από τις ελληνικές τράπεζες και τα πήγαν στην Κύπρο, και τα έχασαν εκεί. Σίγουρα θα γίνει το ίδιο ξανά, μόλις ανοίξουν οι τράπεζες. Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι έξυπνοι. Δεν το έχουν πιάσει το νόημα.

Αν έχει κάποιος λίγο μυαλό, ένα πράγμα θα έχει καταλάβει με όλα αυτά που γίνονται: Δεν μας ανήκει ποτέ τίποτα. Τα λεφτά μας δεν είναι λεφτά μας. Η ασφάλειά μας είναι μία ψευδαίσθηση. Όλα ανατρέπονται από τη μια στιγμή στην άλλη. Τα παιδιά μας, που τα μεγαλώσαμε για να έχουμε παρέα, φεύγουν από το σπίτι, σπουδάζουν, παντρεύονται. Κάποιος φεύγει αναπάντεχα από τη ζωή. Οι δουλειές μεταλλάσσονται, ακόμα και οι ανθρώπινες σχέσεις. Σε τίποτα δεν μπορούμε να στηριχτούμε πως θα υπάρχει και αύριο. «Ο κόσμος παράγεται,» λέει ο Λόγος του Θεού. Αυτό εννοεί.

Μόνο ένας ανόητος θα στηρίξει τη ζωή του σε ένα πετραδάκι στο ποτάμι, που την επόμενη στιγμή θα το έχει πάρει το ρεύμα τρία μέτρα πιο κει.

«πόσο δύσκολο είναι να μπουν μέσα στη βασιλεία τού Θεού αυτοί που έχουν το θάρρος τους στα χρήματα...»

                                                                                                     (Μάρκος 10:24)

Ξεχάσαμε να είμαστε ξεχωρισμένοι από τον κόσμο, ξεχάσαμε να μην είμαστε φιλάργυροι, ξεχάσαμε να βάζουμε τον Κύριο πρώτο. Βέβαια, η προηγούμενη «οικονομική ευημερία» μας είχε επηρεάσει πιο πολύ από όσο έχουμε καταλάβει. Να τολμήσουμε να πούμε πως η κρίση είναι ευλογία; Μα, αν μας φέρνει πιο κοντά στον Κύριό μας, αν μας ξύπνησε από κάποια πράγματα, αν μας αναγκάζει να επαναπροσδιορίσουμε τον εαυτό μας και τη ζωή μας με βάση τις αρχές του Λόγου του Θεού, βέβαια είναι.

Αυτή η άποψη, ρηξικέλευθη και παράξενη, δεν είναι μια άποψη που θα βγει από κανένα στόμα ανθρώπου που ανήκει σ’ αυτό τον κόσμο. Μπορεί όμως να βγει από την καρδιά την γεμάτη ευγνωμοσύνη του παιδιού του Θεού, που έχει διαλέξει πάνω από όλα το αιώνιο θέλημα του Θεού για τη ζωή του, και το ακολουθεί πιστά.

«Και αν είμαστε παιδιά, είμαστε και κληρονόμοι· κληρονόμοι μεν του Θεού, συγκληρονόμοι δε του Χριστού· αν συμπάσχουμε, για να γίνουμε και συμμέτοχοι της δόξας του. Επειδή, θεωρώ ότι τα παθήματα του παρόντα καιρού δεν είναι άξια να συγκριθούν με τη δόξα που πρόκειται να αποκαλυφθεί σε μας.»

Ρωμαίους 8:17-18

Αυτό είναι ευλογία, ευλογημένος. Δεν είναι κάτι που έχεις, είναι κάτι που είσαι. Και που το κουβαλάς μαζί σου όπου κι αν βρεθείς.

Να ένας αξιόλογος στόχος για τη ζωή του κάθε ανθρώπου, που θέλει η ύπαρξή του σε αυτό τον κόσμο να μετρήσει για κάτι, να μην είναι μάταια: να είναι ευλογημένος!