circlepoioieimaste-clear

 

katalogos-button

 

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ"

03 Pn Mai Ioun 17 exo 1ccc

Γίνετε συνδρομητής στο

διμηνιαίο περιοδικό ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ

το οποίο περιέχει: πλούσια

αρθρογραφία,παιδική στήλη,

ιστορίες, ποιήματα και ύμνους,εδάφια

και μελέτη της Αγίας Γραφής,

ενθάρρυνση για κάθε πιστό.

στείλτε τα στοιχεία σας στο

 [email protected]

youtube-logo-223

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΑΝ ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ 

N E O

anagennisiexo2

ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ: 

Το θέμα των θεμάτων

Το γεγονός των γεγονότων

Το θαύμα των θαυμάτων

για παραγγελίες πατήστε εδώ

Exo-Xero-Pistepsa-m

Exo-Koinonia-m

 

παραγγελίες εδώ

 

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ

eik-psari-sto-xwma

"Το Ψάρι στο Χώμα"

ένα μυθιστόρημα των

πρώτων Χριστιανών

 

Exo-Promessa-m

"Προμέσσα"

Μια ιστορία για τους τελευταίους

καιρούς πάνω στη γη.

ΚΑΤΑΛΛΗΛΑ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΗΛΙΚΙΕΣ

Μην τα χάσετε!

 

H ΚΡΙΣΗ ΠΟΥ ΒΙΩΝΟΥΜΕ

Exo-Krisi-m

Από πού ξεκίνησαν όλα;

Και πού οδηγούν;

Ένα φταίξιμο ζητεί παραλήπτη. 

Υπάρχει λύση;

παραγγελίες εδώ

BESTSELLERS

 

exo-thaumasia-zoi-agiasmou

exo-thaumasia-zoi-proseuxis

exo-oikogeneia

Exo-Kathe-Mera-m

 

ΟΙ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ ΜΑΣ

- Προσφέρουμε ΔΩΡΕΑΝ

την Καινή Διαθήκη στην

Δημοτική γλώσσα αν μας την

ζητήσετε με γράμμα σας

στη διεύθυνση των Πνευματικων

Εκδόσεων ή με email σας.


– Ζητήστε μας ΔΩΡΕΑΝ

δείγματα των εκδόσεών μας

και αναλυτικούς καταλόγους.


– Διαθέτουμε μεγάλη ποικιλία

από CD με ομιλίες πάνω σε

πνευματικά ζητήματα και εις

βάθος μελέτη του Λόγου του

Θεού. Αναζητήστε τους

online καταλόγους μας και

στείλτε μας παραγγελίες στην

διεύθυνση των Πνευματικών

Εκδόσεων ή με email σας.

output Ya23YS

 

ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ ΑΓΑΠΗΣ

     Σ τον ______  που φέτος δίνει Πανελλήνιες Εξετάσεις.

 

Κάποιος άνθρωπος έκανε ένα μεγάλο δείπνο και κάλεσε πολλούς·

και έστειλε τον δούλο του κατά την ώρα τού δείπνου για να πει στους καλεσμένους: Έρχεστε, επειδή όλα είναι ήδη έτοιμα.

Και άρχισαν όλοι με μια γνώμη να παραιτούνται…

                                                                Λουκάς 14:16-18

EIKONA TITLOU

 

Πήγαμε στο νοσοκομείο προχτές για να δώσουμε φυλλάδια και δεν ήρθες.

Κι είχαμε την Τετάρτη συμπροσευχή και δεν ήσουν εκεί. Όλοι προσευχηθήκαμε για σένα, μα δεν τ’ άκουσες.

Διαβάζεις πολύ, ακούω -δεν σ’ έχω δει απ’ τον Σεπτέμβρη- και δεν προλαβαίνεις να ’ρθεις στην εκκλησία. Μεθαύριο θα ’χεις μόλις παντρευτεί, κάνει παιδί, βρει δουλειά. Και θα ’ναι πιο δύσκολα και πιο απαιτητικά τα πράγματα και οι άνθρωποι, και θα ’χεις μάθει πως το πρώτο που αφήνουμε στην άκρη είναι ο Κύριος.

Ίσως το καταλάβεις αργότερα. Πάντως προς το παρόν, διαβάζεις.

Και λες πως έτσι θα τα καταφέρεις.

Πως θα μπεις στη σχολή που θέλεις, πως θα κάνεις τρανές σπουδές, κι ύστερα θα βρεις μια καλή δουλειά με καλά λεφτά, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό.

Δεν θα σου πω πως, κάνοντας τον συνειρμό ανάμεσα στο τωρινό σου διάβασμα και την «καλή δουλειά» βγαίνει το συμπέρασμα πως άφησες τ’ αδέρφια σου για τα λεφτά. Ας πούμε, για την ώρα, πως τ’ άφησες για το διάβασμα.

Την καλή δουλειά και τα καλά λεφτά ίσως ακόμα δεν τα ’χεις κάνει δικούς σου στόχους. Δεν φταις εσύ γι’ αυτό. Σου τα φόρεσαν άλλοι, την ανάγκη να ’σαι ίδιος με τον κόσμο, που δεν έχει τους

μεγάλους, τους αιώνιους σκοπούς του Ουρανού.

Άλλο θέλω να σου πω,  ή μάλλον άλλο θέλω να σε ρωτήσω.

Είσαι σίγουρος πως αυτός είναι ο δρόμος προς την επιτυχία;

Έτσι, μόνος σου, να παλεύεις, μέχρι τον Μάιο, τον Ιούνιο… και μετά τι; Κι αν μετά ανακαλύψεις πως άφησες στην άκρη την ψυχή σου;

Θυμάσαι την ιστορία του Γεδεών.

Έβαλε τριάντα χιλιάδες πολεμιστές να πιουν νερό, αυτό μόνο. Και από τον τρόπο που το έπιναν, κατάλαβε ποιοι ήταν που το ’λεγε η καρδούλα τους να πολεμήσουν με τους λίγους, με τους τίποτα, στο πλευρό όμως του μοναδικού Θεού.

Κάποιοι ήπιαν με φύλλα που τα λύγισαν σαν ποτήρια.

Κάποιοι έκαναν τα χέρια τους κούπα.

Και κάποιοι άλλοι, ελάχιστοι, έπεσαν με τα μούτρα μέσα στο νερό, και ήπιαν με την ψυχή τους.

Κι έχεις ακούσει, κι αυτό το ξέρω, που λένε στα κηρύγματα πως αν δεν πέσεις με τα μούτρα στον Χριστό δεν θα Τον γευτείς ποτέ αληθινά. Αυτό που δεν λένε όμως είναι το πιο σημαντικό: όλοι οι άνθρωποι έχουν πέσει σε κάτι με τα μούτρα. Είναι φτιαγμένος ο άνθρωπος για να δίνεται ολοκληρωτικά, για να βρίσκει σε κάτι το νόημα της ζωής.

Όλοι έχουν πέσει με πάθος σε κάτι.

Ακόμα κι εσύ.

Απλώς αυτό το κάτι δεν είναι ο Χριστός.

Άλλη ιστορία -ξέρω πως δεν έχεις χρόνο, γι’ αυτό αν σου τα πω με ιστορίες, ίσως τα διαβάσεις από περιέργεια και μόνο. Η Μάρθα και η Μαρία και στο σπίτι τους καλεσμένος ο Ιησούς.

Και μαζί τους οι δώδεκα μαθητές.

Και ίσως και οι σαράντα, μαθητές κι αυτοί, που Τον ακολουθούσαν παντού. Και ίσως κι άλλοι από αυτούς που θεράπευσε, που παρηγόρησε, που αγάπησε…

Το σπίτι χωματένιο, οι τοίχοι γυμνοί. Ανεβαίνουν όλοι στην ταράτσα, κάθονται σε κουρελούδες, στη γυμνή πέτρα. Η Μάρθα, κάτω, προσπαθεί να βρει φαγητό για όλο αυτό το λαό. Και η Μαρία παραμερίζει τα πόδια και τα χέρια των καθισμένων και διαλέγει τη θέση ακριβώς μπροστά στον Κύριο.

Και διαλέγει την αγαθή μερίδα.

-Μα τι θα φάνε; Τον Κύριο, ποιος θα Τον ταΐσει;

-Τον Κύριο; Μιλάμε για τον Ίδιο Κύριο που έδωσε φαγητό σε πέντε, σε δέκα χιλιάδες άτομα; Μιλάμε για το Ίδιο Πρόσωπο που άνοιξε τα μάτια των τυφλών, για Εκείνον που σε λίγο θα σηκώσει τον Λάζαρο από τον τάφο; Μάλλον όχι.

Δεν ξέρω αν το ’πιασες το νόημα.

Δεν ξέρω αν μπορείς να καταλάβεις πως δεν θα καταφέρεις μόνος σου τίποτα, παρά μόνο, ίσως, κάποιες επιτυχίες στα μάτια και με τα κριτήρια των ανθρώπων.

Αν μιλάμε όμως για ευλογία… Αν μιλάμε για την παρουσία του Κυρίου, αν μιλάμε για τη μόρφωση του χαρακτήρα Του πάνω σου… Αν μιλάμε για το δικό Του το ευλογημένο θέλημα στη ζωή σου, που υπερέχει σε όλα των ανθρώπινων ονείρων και επιθυμιών μας και που έχει αιώνιες προεκτάσεις… Τότε δεν υπάρχει περίπτωση να τα συναντήσεις όλα αυτά όσο βαδίζεις σε έναν δρόμο που κατασκεύασαν και εγκατέστησαν οι άνθρωποι, χωρίς να Τον υπολογίζουν.

Οι συμμαθητές σου, που μεθαύριο θα είναι οι συνάδελφοί σου, και αν δεν προσέξεις, οι φίλοι σου, δεν έχουν Θεό. Δεν είναι ο Θεός, Θεός τους. Δεν τους ενδιαφέρει να Του είναι αρεστοί. Δεν έχει θέση το θέλημά Του στη λίστα με τις προτεραιότητές τους.

Εσένα όμως;

Εσένα έχει; Είναι;

Και αν έχει, και αν είναι, τότε δεν έχεις εσύ θέση ανάμεσα στους ανθρώπους του κόσμου. Ανήκεις από τώρα σε άλλο κόσμο. Σε έναν κόσμο που θα πει Εκείνος πού θα περάσεις και τι θα κάνεις στη ζωή σου. Και που θα το πει αυτό, θα εμπιστευτεί το θέλημά Του δηλαδή, μόνο σε ανθρώπους που Τον αγαπούν και Τον υπολογίζουν.

Γιατί αυτό είναι ένα άλλο μεγάλο ψέμα.

Δεν θα το βρεις το θέλημά Του όσο και να ψάξεις.

Θα σε βρει αυτό, ή θα σε προσπεράσει.

Θα σου το εμπιστευτεί ο Κύριος.

Και σε ποιους το εμπιστεύεται; Μα σ’ εκείνους που Τον έχουν πρώτο και μόνο και που δεν βάζουν τίποτα άλλο μπροστά και δίπλα στην άγια μορφή Του.

Κάτι τελευταίο, για να μην μπερδευτείς.

Το καλύτερό σου, το πρώτο σου, το πιο ακριβό και αγαπημένο σου αξίζει στον Κύριο. Και αν διαβάζεις τα μαθήματά σου «ως εις τον Κύριον» (Κολοσσαείς 3:22-25), αν δηλαδή το κάνεις για Εκείνον, τότε πάντα θα είσαι επιμελής. Όχι να φέρνεις απαραίτητα εικοσάρια, αλλά αυτό που μπορείς θα το κάνεις τέλεια. Ο καλύτερος απ’ όλους. Πάντα διαβασμένος, πάντα πρόθυμος.

Γιατί στον Κύριο δίνεις το τετράδιό σου να το διορθώσει. Πώς θα Του πεις πως χτες το βράδυ τεμπέλιασες και μπήκες στο youtubeαντί να λύσεις τα ολοκληρώματα;

Άρα, και τα δύο.

Και το διάβασμα και τον Κύριο.

Μα πώς; Πολύ απλά.

Στη λίστα των προτεραιοτήτων πρώτος θα μπει ο Κύριος. Θα σου ρυθμίσει Εκείνος τα υπόλοιπα. Για παράδειγμα, θα σου βάλει τα ολοκληρώματα πάνω από το youtube. Θα έχεις χρόνο και για ξεκούραση, αλλά να, αν είναι να διαλέξεις ανάμεσα στον ύπνο και δύο ώρες στο τηλέφωνο με τον κολλητό σου, ο Κύριος μάλλον θα σου πει να πέσεις να κοιμηθείς. Γιατί έτσι πάει.

Κοίτα: αν μιλήσεις στο τηλέφωνο, θα πρέπει να κοιμηθείς πιο αργά. Και όταν θα έρθει η ώρα να διαβάσεις τον Λόγο του Θεού, να προσευχηθείς, να ξοδέψεις χρόνο μαζί Του και με τα αδέρφια σου -κάτι που το χρειάζεσαι για να επιβιώσεις μέσα σ’ αυτό τον κόσμο της αμαρτίας, δηλαδή του σχολείου- δεν θα έχεις χρόνο. Γιατί κοιμόσουν. Και ναι, πρέπει να κοιμηθείς, αλλά είναι κάποια άλλα πράγματα που δεν είναι αυστηρώς  απαραίτητα.

Αυτό γίνεται, βλέπεις, όταν βάζεις τον Κύριο στην αρχή της λίστας. Κάποια άλλα πράγματα θα γλιστρήσουν προς τα κάτω. Και αν δεν χωράνε στη λίστα σου, μέσα στις εικοσιτέσσερις ώρες της ημέρας, μπορεί να φύγουν τελείως.

Και δεν θα είναι κακό αυτό.

Είναι νόμος αυτό: όταν έρχεται ο Κύριος στην καρδιά σου, ό,τι βγαίνει απ’ έξω ήταν κάτι που δεν μπορούσε να συνυπάρξει μαζί Του. Ήταν κάτι που έπρεπε να φύγει, κι ας μην έβλεπες εσύ, με τα ανθρώπινα μάτια σου, τον λόγο.

Θα είναι από τον Κύριο ό,τι σου πάρει, για προστασία και για το καλό σου. Γιατί έχουμε γεμίσει τις μέρες μας με πολλά άχρηστα, ανούσια και βλαβερά πράγματα, και οι μεγάλοι και οι μικροί. Ο κόσμος κατασκευάζει πολλά τέτοια, με σκοπό να  μην έχουμε χρόνο να σκεφτούμε, να μας κλέψει την ψυχή. Μην αναλωθείς στα ασήμαντα και χάσεις τα αιώνια. Ξεκαθάρισε τη ζωή σου, το χρόνο σου.

Κάντο τώρα, πριν μεγαλώσεις κι άλλο.

Όσο μεγαλώνεις, τόση σαβούρα μαζεύεται. Ενώ, στην ουσία «ενός είναι χρεία». Η αγαθή μερίδα, στα πόδια του Ιησού. Τα άλλα διώξε τα.

Μα, σαν στρατιώτης θα είμαι; Μόνο τα απαραίτητα; Ούτε παιχνίδι ούτε διασκέδαση;

Είσαι παιδί ακόμα, και σε κάποιο επίπεδο θα είσαι πάντα. Πάντα θα θέλεις να κάνεις κάτι που να σε ευχαριστεί, να σε ξεκουράζει, να σε κάνει να νιώθεις καλύτερα. Και θα σου το χαρίσει κι αυτό ο Κύριος.

Αλλά κατά τα άλλα, ναι, θα είσαι στρατιώτης. Θα είσαι δούλος και θα έχεις Κύριο. Θα έχεις έναν Κύριο που παίρνει το ένα σου και σου γυρίζει εκατό, χίλια, μυριάδες. Τέτοιος Κύριος, τέτοιος Πατέρας, τέτοιος μισθαποδότης είναι ο Θεός μας. Αλλά πρέπει να είναι Κύριος απόλυτος στη ζωή σου, για να μπορέσει να ενεργήσει όλα αυτά τα θαυμάσια πάνω σου και μέσα σου.

Δεν μπορεί να είναι πια δικιά σου η ζωή.

Θα πρέπει να ανήκει στον Κύριό σου. Κι ό,τι σου πει, αυτό να κάνεις. Πάντα.

Κανένας στρατευόμενος δεν εμπλέκεται στις βιοτικές υποθέσεις, για να αρέσει σ’ αυτόν που τον στρατολόγησε. (Β΄ Τιμόθεον 2:4)

Τον θέλεις αυτό τον Χριστό;